Historia K! Magna Polonia

     
 
 
     
Historia najstarszej poznańskiej korporacji akademickiej K! Magna-Polonia sięga 13 marca 1920 roku, kiedy to z inicjatywy dwóch studentów filozofii ówczesnej Wszechnicy Piastowskiej (a obecnego Uniwersytetu) – Franciszka Bohma i Leona Wojtaszewskiego – powstała organizacja ideowo-wychowawcza o nazwie „Koło Polonia", wzorowana na niemieckich Burschenschaftach.
„Koło Polonia" trafiło na podatny grunt i właściwie od samego początku spotkało się z dużym zainteresowaniem wśród studentów. Można śmiało postawić tezę, że organizacja ta zapobiegła powstaniu dotkliwej luki, jaką w życiu młodego, bo istniejącego zaledwie od 1919 roku, poznańskiego ośrodka akademickiego stanowiłby brak studenckiego zrzeszenia o charakterze chrześcijańskim i patriotycznym, a zarazem apolitycznego.
Wkrótce po powstaniu „Koło Polonia" nawiązało kontakty z „Konwentem Polonia”, utworzonym w Dorpacie, a następnie przeniesionym do Wilna, gdzie prowadził aktywną działalność. Ożywienie tychże kontaktów umożliwiło dostrzeżenie licznych podobieństw w zakresie ideologii oraz zadań, jakie stawiały przed sobą oba związki. Zaowocowało to podpisaniem w dniu 17 marca 1921 roku tzw. Aktu Unifikacji, powołującego do życia K! Polonia z równorzędnymi władzami (konwentami) w Wilnie i Poznaniu. Wkrótce jednak okazało się, że ta swoista, dwubiegunowa forma organizacyjna, stwarzała liczne trudności w praktycznym funkcjonowaniu korporacji akademickiej, głównie z uwagi na znaczne oddalenia Uniwersytetu Poznańskiego i Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. Problemy z zachowaniem jedności działania doprowadziły do wystąpienia przez Konwent w Wilnie w dniu 8 lutego 1924 roku z propozycją anulowania zawartego uprzednio Aktu Unifikacji. Po dość długich dyskusjach, w które włączył się również Związek Polskich Korporacji Akademickich, pomiędzy Konwentami poznańskim i wileńskim podpisano stosowane porozumienie. W jego rezultacie aktem z dnia 24 czerwca 1928 roku Konwent poznański (występujący od 1924 roku jako K! Polonia-Posnaniensis) przyjął nazwę K! Magna Polonia ze starszeństwem (tj. ustaloną datą powstania) z 1920 roku.
     
 
 
     
Życie uniwersyteckie rozwijało się w międzywojennym Poznaniu bardzo bujnie, a jednym z jego ważniejszych przejawów była działalność korporacji akademickich. Spośród ponad kilkunastu istniejących wówczas podobnych organizacji K! Magna-Polonia stanowiła jedną z największych i najbardziej aktywnych . Nie ograniczając się do działania w ramach własnych szeregów, wspierała powstawanie nowych korporacji (m.in. Korporacji Silesia, Helionia, Masovia, Slensania, Icaria). K! Magna-Polonia brała udział w licznych ważnych państwowych i narodowych uroczystościach, wśród których warto wskazać przeniesieniu szczątków Karola Marcinkowskiego do prochów osób zasłużonych, pogrzeb rektora Heliodora Święcickiego, wizyty w Poznaniu Prezydenta Rzeczypospolitej Stanisława Wojciechowskiego i marszałka Ferdynanda Focha. Członkowie K! Magna-Polonia brali również udział w zjeździe powołującym do życia Związek Polskich Korporacji Akademickich (1921 rok). Korporacja organizowała cieszące się zasłużoną sławą bale. Szereg korporantów udzielało się w pracach na rzecz innych stowarzyszeń uniwersyteckich.
Mimo pewnych trudności, na jakie natrafił ruch korporacyjny w latach trzydziestych, pod koniec drugiej dekady wydawało się, że K! Magna-Polonia może śmiało patrzeć w przyszłość. Wiosną 1939 roku rozpoczęto przygotowania do uroczystych obchodów 20-lecia powstania Korporacji. Jak wiele innych planów, także i ten pokrzyżował dzień 1 września. Nadchodząca wojna miała przynieść śmierć 29 korporantów. Wkroczenie Niemców do Poznania oznaczało zarazem zajęcie kwatery Korporacji przez policję oraz utratę przechowywanego tam archiwum. W następnych latach żadne formy polskiego życia akademickiego nie miały oczywiście racji bytu. Po 1944 roku zaistniało ono wprawdzie, ale już bez udziału korporacji. Tradycyjne spotkania korporantów (tzw. konwenty i fidułki) odbywały się zwykle pod pozorami imienin któregoś z komiltonów. Względna liberalizacja reżimu pozwoliła jedynie na wmurowanie w 1983 roku w krużgankach kościoła O.O. Dominikanów w Poznaniu tablicy-epitafium upamiętniającej zmarłych członków K! Magna-Polonia.
     
 
 
     
W 2003 roku grupa studentów poznańskich uczelni podjęła, przy życzliwej opiece i wsparciu żyjących przedwojennych korporantów, działania zmierzające do reaktywacji Korporacji. Dnia 13 marca 2004 roku, w 84 rocznicę powstania, na uroczystym komerszu 15 kandydatów zostało rycerzami reaktywowanej K! Magna-Polonia. Od tego czasu Korporacja rozwija się przyjmując w swe szeregi nowych członków i wychowując ich w myśl dewizy ''Omnia pro Polonia''.